Looking Out is a 3 channel video installation, consisting of one video of unaltered eyetracking-footage and two videos in which the tracking-data has been used to visualize respectively a ‘homunculus’-view and a composite view.
Click here for installation views.
A Tree in The Forest is a combination of works from the Observer Effect and the Observing Uncertainty series. 5 large prints from the third Observing Uncertainty series show the eyetracking-data superimposed unto single frames. The same data was used to create a large Observer Effect piece, in which the individual frames are represented by ‘foveal spots’ (the fovea is a structure in the very center of the eye responsible for full colour and sharp vision. It only covers a very small area of the field of vision, appr. the size of the tip of your thumb stretched out in front of you). In the images each foveal spot represents 1 frame (25 frames per second).
Click here or here for installation views.
'A Tree in The Forest: Ophelia 2', inkjet on paper, 180x140 cm, 2011
Observer Effect: A Tree in the Forest, 2011 20x11 c-prints on dibond, 400x165 cm
In Manifest Gaze the eyetracking-data of at least 20 minutes is superimposed unto a single still-frame. Strange circular patterns appear in the scatter-charts when enough data is used.
Click here for installation views.
'Manifest Gaze: Path', inkjet on paper 86x71 cm, 2011
'Manifest Gaze: Sky', inkjet on paper 86x71 cm, 2011
'Manifest Gaze: Field', inkjet on paper 86x71 cm, 2011
Looking at Seeing is the 3rd series of works in the Observer Effect series. Once more the eyetracking-data is used to create a visual impression of ‘seeing’. Each photo consists of between 800-2000 frame cut-outs, app. 30-60 seconds of footage.
Click here for installation views.
'Looking at Seeing: Lightmast', Inkjet on paper, 166x126 cm, 2011
'Looking at Seeing: Tree', Inkjet on paper, 166x126 cm, 2011
'Looking at Seeing: Construction', Inkjet on paper, 166x126 cm, 2011
'Looking at Seeing: Park', Inkjet on paper, 166x126 cm, 2011
“…In Peitersen’s last show, the uncertainty of one’s perception and the particular reconstruction of the reality in the eye of the beholder reveals accordance with Einstein’s and Bohr’s early findings, prompting us to revision what we thought of vision in the first place. Hence, Observing Uncertainty reveals the ungraspable nature of observed reality, while the Observer Effect further translates the effect a beholder has on the observed. In both works, our vision appears to be out of control, where the final image resembles more a dark square disturbed by small fields of clear and focused vision. The rest is being reconstructed and re-imagined by the brain, a powerful machine that decides what we actually see in the end. The mode of viewing elaborated by these works uncovers how we are locked within the safety of Cartesian division and illusion of the brain’s mastery over matter…”
Vesna Madzoski, “Black Hole of Vision: On Rune Peitersen’s Saccadic Sightings”, Rhizome.org
—
In the series ‘Observer Effect’ I use eyetracking data to visualize the foveal vision of my eye (the fovea is a structure in the very center of the eye responsible for full colour and sharp vision. It only covers a very small area of the field of vision, appr. the size of the tip of your thumb stretched out in front of you).
In the images each foveal spot represents 1 frame (25 frames per second). By combining the spots I try to create an impression of the data used by the brain to construct the visual experience. In the more recent works I combine a number of individual prints to visualize the flow of time.
Stairwell Sequence
Underpass Sequence, installation view
Ophelia Sequence
Drawing Sequence (working title)
White Dress Sequence (working title)
OBSERVER EFFECT (2009-2010)
De bewegingen van het oog, de `saccades` en ook wel ‘oogsprongen’ genoemd, zijn in wezen een ballistische beweging van de ogen die tot doel hebben een nieuw fixatiepunt te vinden. Saccades komen altijd voor, ongeacht wat er bekeken wordt. Daarbij zijn ze
onbeheersbaar.
Observer Effect bestaat uit foto’s die doormiddel van stippen een gefragmenteerde omgeving laten zien.Sporadisch tonen de fragmenten een herkenbaar beeldaspect, zoals een gezicht, maar wat het meest opvalt, is de springerigheid waarmee de fragmenten van boven tot onder, en van links naar rechts bewegen.
De fragmenten zijn in werkelijkheid 6000 frames uit het videomateriaal dat door Rune Peitersen is
opgenomen met de Mobile Eye camera, dat de saccades van zijn oog registreerde tijdens zijn tochten door de stad.
Britte Sloothaak 2010
Observing Uncertainty - Underpass, 200x150 cm, inkjet on paper, 2010
“…In Peitersen’s last show, the uncertainty of one’s perception and the particular reconstruction of the reality in the eye of the beholder reveals accordance with Einstein’s and Bohr’s early findings, prompting us to revision what we thought of vision in the first place. Hence, Observing Uncertainty reveals the ungraspable nature of observed reality, while the Observer Effect further translates the effect a beholder has on the observed. In both works, our vision appears to be out of control, where the final image resembles more a dark square disturbed by small fields of clear and focused vision. The rest is being reconstructed and re-imagined by the brain, a powerful machine that decides what we actually see in the end. The mode of viewing elaborated by these works uncovers how we are locked within the safety of Cartesian division and illusion of the brain’s mastery over matter…”
Vesna Madzoski, “Black Hole of Vision: On Rune Peitersen’s Saccadic Sightings”, Rhizome.org
—
The images of ‘Observing Uncertainty’ are stills from the MobileEye recordings. Superimposed on the single frame is the eyetracking data from the recording session.
The first series of ‘Observing Uncertainty’, click here for installation view.
The second larger series of ‘Observing Uncertainty’, click here for installation view of ‘Observing Uncertainty – Underpath’
OBSERVING UNCERTAINTY (2009-2010)
Observing Uncertainty toont snapshots uit de omgeving die Rune Peitersen waarnam tijdens zijn wandelingen. Daaroverheen zien we de sporen van de bewegingen van het oog. Nu is het spoor, de track, geregistreert door middel van een lijn dat als een mes over het oppervlakte snijdt.
Britte Sloothaak 2010
“Een achterliggende gedachte van zijn onderzoek was het Uncertainty Principle, de vraag of er iets bestaat als een wereld buiten onze waarneming ervan. (..) In de beelden (..) blijft de dubbele registratie zichtbaar maar wordt ook ambiguïteit toegelaten.
In het over elkaar heen leggen van een eye-tracking en een videostill ontstaat de suggestie van een tijds spanne die het vastgelegde moment overstijgt. En duidelijk ook die van een onzichtbare toeschouwer. Filmische opeenvolging blijft achterwege, maar de spanning die van dit beeld uitgaat komt even zozeer voort uit dat ongeziene ‘voor’ en ‘na’.”1
afbeelding:
“…The following step was to ask somebody else to wear the device and to use scientific methods to reconstruct the visual perception of the other. This video material was first presented in Amsterdam in a show entitled “Saccadic Sightings: Ophelia” in 2009, accompanied by photographs of the same visuals. In the single-channel video projected in a dark room, a viewer was confronted with the uncanny feeling that stems from the sensation of entering someone’s intimate world. In this work, one becomes a woman who runs through the fields, picks flowers, lets them float in a nearby spring, and then abruptly wakes up at the end of this dream-like sequence.”
Vesna Madzoski, “Black Hole of Vision: On Rune Peitersen’s Saccadic Sightings”, Rhizome.org
Ophelia
DVD-PAL, 3:04 min., no sound, 2009
“…The first series of photographs entitled Homunculus (2009) was Peitersen’s first step in working with the visual results. Here, the green-gray images of the scenes recorded while wearing Mobile Eye are overlapped by an image of the all-observing eye. In naming his first series “Homunculus” – a term used in scientific research to designate “the little man inside the brain” – we can read Peitersen’s desire not to stop at that point of investigation, seduced by the hallucinatory nature of the images. Instead, he had decided to continue further with questioning the contemporary definitions of how this little man sees and how this interpretation is shaped by the culture…”
Vesna Madzoski, “Black Hole of Vision: On Rune Peitersen’s Saccadic Sightings”, Rhizome.org
HOMUNCULUS (2009)
De eerste serie uit het project Saccadic Sightings is een serie foto’s van 30 bij 40 centimeter groot. Elke foto is op dezelfde manier opgebouwd maar met een ander tafereel. Een oogbol is glazig weergegeven en lijkt zo transparant en fragiel zoals echte ogen zijn. Door de prominente plek van de iris en de pupil in de foto vraagt je je af of jij degene bent die observeert, of juist geobserveerd wordt.
In iedere foto ligt er een andere scène achter het oog. Soms abstract, soms herkenbaar als de kranen van een bouwplaats of de bomen in een park. Doordat Rune Peitersen twee filters over elkaar projecteert, voelt het alsof we kijken naar de wereld die zich als het ware achter de pupil bevindt.
We zijn getuige van het beeld in het hoofd van de kunstenaar. Het werk heeft betrekking op wanneer men fantaseert, of wanneer men zich iets indenkt. Want wie of wat ‘ziet’ het beeld dat zich in ons hoofd bevindt? Is er iets aanwezig dat onze imaginaire beel-den observeert? Deze vraagstukken, bekend als het ‘homunculus probleem’, zijn door Rune Peitersen getransformeerd in deze fotografische serie.