2010 | Observing Uncertainty – A Tree in the Forest

‘Observing Uncertainty – A Tree in the Forest’ is part of a larger series of work.
Click here to see the whole series.

The images of ‘Observing Uncertainty’ are stills from the MobileEye recordings. Superimposed on the single frame is the eyetracking data from the recording session.

“…In Peitersen’s last show, the uncertainty of one’s perception and the particular reconstruction of the reality in the eye of the beholder reveals accordance with Einstein’s and Bohr’s early findings, prompting us to revision what we thought of vision in the first place. Hence, Observing Uncertainty reveals the ungraspable nature of observed reality, while the Observer Effect further translates the effect a beholder has on the observed. In both works, our vision appears to be out of control, where the final image resembles more a dark square disturbed by small fields of clear and focused vision. The rest is being reconstructed and re-imagined by the brain, a powerful machine that decides what we actually see in the end. The mode of viewing elaborated by these works uncovers how we are locked within the safety of Cartesian division and illusion of the brain’s mastery over matter…”

Vesna Madzoski, “Black Hole of Vision: On Rune Peitersen’s Saccadic Sightings”, Rhizome.org

OBSERVING UNCERTAINTY (2009-2010)
Observing Uncertainty toont snapshots uit de omgeving die Rune Peitersen waarnam tijdens zijn wandelingen. Daaroverheen zien we de sporen van de bewegingen van het oog. Nu is het spoor, de track, geregistreert door middel van een lijn dat als een mes over het oppervlakte snijdt.
Britte Sloothaak 2010

“Een achterliggende gedachte van zijn onderzoek was het Uncertainty Principle, de vraag of er iets bestaat als een wereld buiten onze waarneming ervan. (..) In de beelden (..) blijft de dubbele registratie zichtbaar maar wordt ook ambiguïteit toegelaten.
In het over elkaar heen leggen van een eye-tracking en een videostill ontstaat de suggestie van een tijds spanne die het vastgelegde moment overstijgt. En duidelijk ook die van een onzichtbare toeschouwer. Filmische opeenvolging blijft achterwege, maar de spanning die van dit beeld uitgaat komt even zozeer voort uit dat ongeziene ‘voor’ en ‘na’.”1
afbeelding:

1 Mariska van den Berg, Divided Landscape, geschreven bij de tentoonstelling Divided Landscape bij Galerie Gist in Amsterdam van 16 oktober t/m 21 november 2009