2010 | Observer Effect – White Dress

In the series ‘Observer Effect’ I use eyetracking data to visualize the foveal vision of my eye (the fovea is a structure in the very center of the eye responsible for full colour and sharp vision. It only covers a very small area of the field of vision, appr. the size of the tip of your thumb stretched out in front of you).

In the images each foveal spot represents 1 frame (25 frames per second). By combining the spots I try to create an impression of the data used by the brain to construct the visual experience. In the more recent works I combine a number of individual prints to visualize the flow of time.

 

OBSERVER EFFECT (2009-2010)
De bewegingen van het oog, de `saccades` en ook wel ‘oogsprongen’ genoemd, zijn in wezen een ballistische beweging van de ogen die tot doel hebben een nieuw fixatiepunt te vinden. Saccades komen altijd voor, ongeacht wat er bekeken wordt. Daarbij zijn ze onbeheersbaar.
Observer Effect bestaat uit foto’s die doormiddel van stippen een gefragmenteerde omgeving laten zien.Sporadisch tonen de fragmenten een herkenbaar beeldaspect, zoals een gezicht, maar wat het meest opvalt, is de springerigheid waarmee de fragmenten van boven tot onder, en van links naar rechts bewegen.
De fragmenten zijn in werkelijkheid 6000 frames uit het videomateriaal dat door Rune Peitersen is
opgenomen met de Mobile Eye camera, dat de saccades van zijn oog registreerde tijdens zijn tochten door de stad.
Britte Sloothaak 2010

“…In Peitersen’s last show, the uncertainty of one’s perception and the particular reconstruction of the reality in the eye of the beholder reveals accordance with Einstein’s and Bohr’s early findings, prompting us to revision what we thought of vision in the first place. Hence, Observing Uncertainty reveals the ungraspable nature of observed reality, while the Observer Effect further translates the effect a beholder has on the observed. In both works, our vision appears to be out of control, where the final image resembles more a dark square disturbed by small fields of clear and focused vision. The rest is being reconstructed and re-imagined by the brain, a powerful machine that decides what we actually see in the end. The mode of viewing elaborated by these works uncovers how we are locked within the safety of Cartesian division and illusion of the brain’s mastery over matter…”

Vesna Madzoski, “Black Hole of Vision: On Rune Peitersen’s Saccadic Sightings”, Rhizome.org